ویژگی های اصلی تجهیزات پتروشیمی را می توان در چهار جهت اصلی خلاصه کرد: طراحی ساختاری تخصصی، سازگاری بالا با شرایط عملیاتی، استانداردهای ایمنی سختگیرانه، و به طور کلی اتوماسیون-در مقیاس بزرگ. به طور مشخص:
ویژگی های طراحی سازه
بدنه اصلی عمدتاً یک بدنه دوار است: اشکال اصلی عمدتاً بدنه‌های دوار مانند استوانه‌ها، مخروط‌ها و کره‌ها هستند که منجر به توزیع یکنواخت تنش، ساخت آسان‌تر و مناسب بودن برای فشار-و الزامات آب‌بندی می‌شود.
تغییرات ابعادی قابل توجه و دهانه های متعدد: برای برآوردن الزامات مختلف فرآیند (ذخیره/واکنش/جداسازی)، ابعاد ساختاری قسمت های مختلف تجهیزات به طور قابل توجهی متفاوت است. پوسته نیاز به ورودی، خروجی، منهول، شیشه دید و غیره دارد که در نتیجه تعداد زیادی دهانه و لوله ایجاد می شود.
استفاده گسترده از سازه های جوش داده شده استاندارد: اجزای استاندارد مانند فلنج ها، سرها و تکیه گاه ها به طور گسترده ای برای کاهش هزینه ها و بهبود قابلیت تعویض استفاده می شوند. در همان زمان، تعداد زیادی از سازه های جوش داده شده برای برآورده کردن الزامات آب بندی و فشار{0} استفاده می شود.
ویژگی های سازگاری شرایط عملیاتی
سازگاری با محیط‌های عملیاتی سخت: تجهیزات اغلب در شرایط دمای بالا و فشار بالا کار می‌کنند و رسانه‌هایی که با آن در تماس هستند عموماً قابل اشتعال، انفجار، خورنده، سمی و مضر هستند. بنابراین، الزامات ویژه ای برای مقاومت در برابر خوردگی و مقاومت در برابر دما و فشار بالا مواد قرار می گیرد.
الزامات آب بندی و استحکام مکانیکی بالا: برای رسانه های قابل اشتعال، انفجاری و سمی، عملکرد آب بندی تجهیزات بسیار سخت است. در عین حال، اجزا برای مقاومت در برابر فشار فرآیند به استحکام و استحکام کافی نیاز دارند.
الزامات بالا برای هماهنگی و سازگاری: کل واحد تولیدی از چندین قطعه تجهیزات تشکیل شده است. هماهنگی و سازگاری قابل اعتماد بین تجهیزات و بین تجهیزات و خطوط لوله، ابزارها و مدارها برای اطمینان از تولید مداوم و پایدار مورد نیاز است.