این استاندارد اساساً شرکتها، مؤسسات، سازمانهای دولتی و شاغلین فردی را بر اساس شباهت تولید یا سایر فعالیتهای{0}اجتماعی اقتصادی، یعنی بر اساس طبقهبندی صنعتی طبقهبندی میکند. بخشهای اقتصاد ملی را به چهار سطح تقسیم میکند: دستههای اصلی، دستههای متوسط و دستههای فرعی. 13 دسته اصلی وجود دارد:
- کشاورزی، جنگلداری، دامپروری، ماهیگیری و حفاظت از آب؛
- صنعت؛
- بررسی و اکتشاف زمین شناسی؛
- ساخت و ساز;
- حمل و نقل و پست و مخابرات؛
- بازرگانی، پذیرایی عمومی، تامین مواد و انبارداری؛
- مدیریت املاک و مستغلات، خدمات عمومی، خدمات مسکونی و خدمات مشاوره؛
- بهداشت، ورزش و رفاه اجتماعی؛
- آموزش، فرهنگ و هنر و رادیو و تلویزیون؛
- تحقیقات علمی و خدمات فنی جامع؛
- امور مالی و بیمه؛
- ارگان های دولتی، ارگان های حزبی و دولتی و سازمان های اجتماعی؛
- سایر صنایع. این دو روش طبقه بندی با شرایط ملی کشور من سازگار است، مختصر، عملی، و نشان دهنده وضعیت فعلی مشاغل در کشور من است.