طبقه بندی تجهیزات و ارزیابی ریسک
بر اساس میزان تأثیر بر تولید و ایمنی، تجهیزات به سه دسته تقسیم میشوند که اولویتهای مدیریتی متفاوتی را به آنها اختصاص میدهند:
- رده الف: تجهیزات حیاتی (مثلاً راکتورها، کمپرسورهای فرآیند اصلی): خرابی ها مستقیماً منجر به خاموش شدن و حوادث ایمنی می شود که نیازمند مدیریت دقیق و دقیق چرخه، با اولویت نظارت بر منابع است.
- دسته B: تجهیزات مهم: خرابی ها بر تولید محلی تأثیر می گذارد. تعمیر و نگهداری چرخه ثابت استاندارد کافی است.
- دسته C: تجهیزات عمومی: چرخه ها را می توان به طور مناسب گسترش داد. تعمیرات پس از شکست بر تولید کلی تأثیر نمی گذارد.
جمع آوری داده های مرجع پایه
برای هر قطعه از تجهیزات، سه نوع اطلاعات چرخه پایه را جمع آوری کنید:
- توصیه های استاندارد سازنده تجهیزات: موارد و چرخه های تعمیر و نگهداری مشخص شده در دفترچه راهنمای دستورالعمل (به عنوان مثال، تعویض روغن روان کننده هر 500 ساعت، کالیبراسیون سالانه و غیره)، اینها مقادیر پایه در شرایط عملیاتی استاندارد هستند.
- الزامات نظارتی و صنعتی: تجهیزات ویژه مانند مخازن تحت فشار و تجهیزات بالابر باید الزامات چرخه بازرسی اجباری ملی را برآورده کنند. تجهیزات اندازه گیری باید-شرایط کالیبراسیون شخص ثالث را برآورده کنند.
- دادههای خرابی تاریخی: سوابق تعمیر و نگهداری قبلی تجهیزات را تجزیه و تحلیل کنید تا نقاط زمانی بالا-برای تنظیم چرخهها را شناسایی کنید.
چرخه تعمیر و نگهداری پایه را بر اساس شرایط عملیاتی تنظیم کنید
چرخه تعمیر و نگهداری پایه ارائه شده توسط سازنده بر اساس شرایط عملیاتی استاندارد است و باید با توجه به استفاده واقعی تنظیم شود:
- اگر تجهیزات مکرراً استفاده می شود یا در محیط های{0}}درجه حرارت بالا/بالا-فشار/خورنده کار می کند، چرخه تعمیر و نگهداری باید به طور مناسب کوتاه شود.
- اگر تجهیزات در فرکانس پایین بیکار باشد و در شرایط ملایم کار کند، چرخه تعمیر و نگهداری می تواند به طور مناسب تمدید شود. تجهیزات قدیمیتر کهنه میشوند و به سرعت فرسوده میشوند و به چرخههای کوتاهتری نیاز دارند. تجهیزات جدید می توانند از خط پایه پیروی کنند.
- اگر هدف این است که نرخ خرابی در چرخه تعمیر و نگهداری کمتر از 5٪ باشد، چرخه باید قبل از نقطه ای تنظیم شود که میزان خرابی به طور قابل توجهی افزایش یابد.