تدوین برنامه نگهداری تجهیزات پتروشیمی مستلزم پیروی از منطق اصلی «طبقه بندی و درجه بندی، استانداردهای واضح، مسئولیت های تعیین شده و تعدیل پویا» است. یک فرآیند توسعه کامل و قابل اجرا به شرح زیر است:
بررسی اولیه: درک پایه تجهیزات
طبقه بندی و درجه بندی تجهیزات: همه تجهیزات بر اساس اهمیت به سه دسته A (تجهیزات اصلی)، B (تجهیزات مهم) و C (تجهیزات عمومی) طبقه بندی می شوند. طبقه بندی بیشتر توسط تجهیزات استاتیک (راکتورها، مخازن ذخیره سازی)، تجهیزات دینامیکی (پمپ ها، کمپرسورها) و ابزارهای الکتریکی، با اولویت تخصیص منابع به تجهیزات اصلی انجام می شود.
جمع آوری داده های اساسی: دفترچه های راهنمای سازنده تجهیزات، استانداردهای اجباری ملی/صنعتی، و سوابق تعمیرات عیب تاریخی را سازماندهی کنید. چرخه های تعمیر و نگهداری توصیه شده توسط سازنده اصلی و الزامات آزمایش اجباری را برای ارائه یک خط پایه برای طرح روشن کنید.
شرایط عملیاتی واقعی را ارزیابی کنید: بر اساس دمای عملیاتی، فشار، خورندگی رسانه و زمان عملیات سالانه تجهیزات، نرخ سایش تجهیزات را برای تنظیم چرخه تعمیر و نگهداری پایه تعیین کنید.
ساخت چارچوب: شفاف سازی محتوای اصلی
تعیین چرخه های تعمیر و نگهداری متمایز
چرخه ها بر اساس طبقه بندی تجهیزات تعیین می شوند:
- تجهیزات اصلی رده A: بازرسی ماهانه، تعمیر و نگهداری سه ماهه. بازرسی جامع سالانه
- رده B تجهیزات مهم: بازرسی نیمه ماهانه، تعمیر و نگهداری نیمه سالانه-. بازرسی جامع هر 1-2 سال
- رده C تجهیزات عمومی: بازرسی هفتگی، تعمیر و نگهداری سالانه
- تکمیل الزامات خاص برای انواع مختلف تجهیزات: به عنوان مثال، تجهیزات استاتیک باید بر روی تست خوردگی سالانه تمرکز کنند، در حالی که تجهیزات دینامیکی باید بر روی روغن کاری سه ماهه و تست ارتعاش تمرکز کنند.

